روز جهانی سرطان
روز جهانی سرطان

۱۵ بهمن روز جهانی سرطان۲۰۱۴… از خودمان شروع کنیم

امروز می خواهم فارغ از آمارها ، هشدارها ، توصیه ها و دستاوردهای درمان سرطان ، از سرطان صحبت کنم.

همه از هم می پرسیم : آیا سرطان رو به افزایش است؟

رسانه ها به نقل از مسئولین اعلام می کنند : سونامی سرطان در راه است.

هر روز توصیه های جدیدی در رابطه با سرطان منتشر می شود. محققان شبانه روز در تلاشند بهترین گزینه های درمان را کشف نمایند و جراید با افزایش آگاهی عمومی ، سعی دارند غول سرطان را مهار نمایند.

انگار همه ما ” دلشوره سرطان ” داریم.

یادتان هست :

دوران مدرسه ، صبح روزهایی که تکلیف را آماده نکرده بودیم ، دلشوره داشتیم؟

دلشوره ای مبهم از پی آمد های یک کوتاهی. جایی در ضمیر ناخودآگاه مان نگران است.

ضمیر ناخودآگاه مان ، اشتباه نمی کند.

چیزی در درونمان ، ما را در این سونامی مقصر می داند.

به پیرامون خود نگاه کنید.

ما در جنگی غیر منصفانه با اکوسیستم بسر می بریم و هر روز ابزارهایمان قوی تر و مجهز تر می شود!

میزبان مان ، زمین ، طی اعصار گذشته هر آنچه را که برای شکوفایی استعدادهایمان لازم داشتیم ، سخاوتمندانه در اختیارمان گذاشته است و ما هر چه استعداد داشتیم ، در آلوده کردنش بکار بستیم.

هر چه او مهربانتر بود ، ما گستاخ تر شدیم.

اکنون ، زمان پاسخ است.

مادر زمین ، صبور و آرام ، فرزندی را که از بطنش برخواست ، به خاطر اشتباهاتش تنبیه می کند.

و سرطان یکی از ابزارهای تنبیه اوست.

او در این تنبیه تبعیض قائل نیست! کودک ، پیر ، و جوان.

این قانون زمین است ، همچون گرانش ، که در سقوط از ارتفاع ، قضاوت نمی کندو همه را یکسان به سوی خود می کشاند.

او زمانی دست از تنبیه ما خواهد کشید که:

همه یکپارچه ، قوانین زندگی پاک در دامنش را بپذیریم و دست از رفتار ظالمانه برداریم.

کارخانه های صنعتی ، ابزارهای ارتباطی ، وسایل نقلیه دود زا ، نابودی جنگلها ، آلوده شدن آبها ، نازک شدن لایه ازون ، جنگ ها ، حیات وحش ، آفت کش ها ، کودهای شیمیایی ، عادات نادرست ، تنبلی و چاقی ، دستکاری ژنتیکی…

متاسفانه ما در چالش هایمان ، آسانترین و مخرب ترین راه را انتخاب می کنیم و این همواره به ضررمان تمام می شود.

شاید سهل انگاری مان به خاطر اینست که تصور می کنیم :

ابتلا به سرطان ، سهم همسایه است و من هرگز با چنین بیماری مواجه نخواهم شد.

اما حقیقت اینست : همه ما یکسان و برابر در معرض ابتلا به سرطان قرار داریم ، همه ما در اقیانوسی از عوامل سرطانزا که خود تولید می کنیم ، بسر می بریم … مهمتر از همه اینکه … کودکانمان هم در این شرایط با ما همراه هستند.

در آستانه روز جهانی سرطان و روز جهانی سرطان کودکان … چاره در چیست؟

باید از خود شروع کنیم .

بدون اینکه دیگران را مقصر بدانیم.

من از خودم شروع می کنم.

فردا درختی خواهم کاشت

 

۱ دیدگاه

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>