باریم انما
باریم انما

چسب درمان سرطان کولون

محققان انستیتو تکنولوژی ماساچوست ، اخیراً موفق به اختراع نوع خاصی از چسب شدند که می تواند در درمان سرطان کولون موثر باشد.

در واقع این چسب نتیجه دانش نانوتکنولوژی در ترکیب سه روش درمانی (شیمی درمانی ، ژن درمانی و فتودینامیک درمانی) ، رایج در درمان سرطان کولون ، است.

سرطان کولون ، سومین سرطان رایج در زنان و مردان آمریکایی محسوب می شود ، که ما قبلاً توصیف مبسوطی را در این زمینه تقدیم شما کردیم.

در اغلب مواقع سرطان کولون از یک پولیپ ساده در روده شروع می شود ، که طی ۱۵-۱۰ سال تبدیل به توده سرطانی می گردد.

سیر تشکیل سرطان کولون

البته همیشه این اتفاق نمی افتد ، اما همواره پزشکان توصیه می کنند :

پولیپ های روده را طی غربالگری های منظم (کولونوسکوپی) ، شناسایی و خارج نمایید ، تا احتمال تشکل سرطان کولون کاهش پیدا کند.

درمان سرطان کولون بر اساس Stage (مرحله پیشرفت) ، تعیین می شود ، و البته جراحی ، شیمی درمانی و اشعه درمانی رایجترین روش های درمان سرطان کولون محسوب می شوند.

 

  • گاهی اوقات توده بزرگتر از آنست که طی جراحی تمام آن قابل برداشتن باشد. همین مسئله میزان شیوع عود را تا ۵۰% افزایش می دهد.
  • شیمی درمانی هم به عنوان یکی از قدیمی ترین روش های درمان سرطان ، به صورت سیستمیک (کل بدن) عمل می کند ، یعنی دارو در تمام بدن پخش شده و مقدار ناچیزی (۰/۷%) به تومور می رسد.

 

این دو چالش همواره درمان مبتلایان به سرطان کولون را با مشکل مواجه می کند.

مقاله ای که اخیراً (۲۶ جولای ۲۰۱۶) در مجله Nature Materials منتشر شده ، پرده از اختراعی تحسین بر انگیز در درمان سرطان کولون بر میدارد.

محققان MIT چسبی اختراع کرده اند که قادر است ، سه روش درمانی ، را به صورت ترکیبی و موضعی در سرطان کولون بکار ببرد.

چسب های هیدروژلی که در این روش ساخته شده اند قادرند سلولهای باقیمانده از جراحی را منهدم نموده ، از متاستاز و عود بیماری پیشگیری نمایند.

نانولوله های طلایی که در این چسب بکار رفته است ، با تابش اشعه مادون قرمز ، داغ و فعال شده ، سلولهای سرطانی را از بین می برند ، و در ادامه داروی شیمی درمانی از چسب آزاد می شود.

سرطان کولون

سپس دسته دیگری از نانوذرات  طلا که بر اثر امواج مادون قرمز داغ نمی شوند ، شروع به آزاد سازی RNA های ویژه ای می نمایند که اثر مهاری بر روی انکوژن ها دارند.

بدین ترتیب ترکیبی از سه روش فتودینامیک درمانی ، شیمی درمانی و ژن درمانی بکار گرفته می شود.

مزیت این چسب علاوه بر ترکیبی بودن ، موضعی بودن آنست ، چون دقیقاً بر روی تومور چسبانیده می شوند.

مطالعات اولیه در موشها ، نشان می دهد :

بکار گیری چسب سرطان روده بعد از جراحی ، موجب می شود ، بیمار به طور کامل فاز درمانی را پشت سر بگذارد و بالعکس در موشهایی که بعد از جراحی چسب استفاده نشد ، شانس عود ۴۰% است.

عضو برجسته تیم تحقیقاتی ، Natalie Artzi معتقد است:

چسب های سه گانه درمان سرطان کولون ، در صورت استفاده در Stage 1 ، نیاز بیمار به جراحی را مرتفع می کند ، همچنین در Stage 4  که پیشرفت محسوس بوده است ، با چروک کردن توده ، امکان جراحی را میسر می نماید.

وی و همکارانش تاکید می کنند:

این روش منحصر به فرد ، به دلیل موضعی بودن ، ترکیبی بودن و رهایش تدریجی دارو ، احتمال عود و متاستاز را به وضوح کاهش می دهد.

در حال حاضر تنها چالش این چسبها ، ساختن ابزاری جهت جاگذاری آن با کمک دستگاه کولونوسکوپی است.

با پیشرفت های روز افزون و سرعت انتقال نتایج به بالین، نگارنده امیدوار است هر چه زودتر شاهد عرضه این چسب ها در مراکز درمانی باشیم.

رفرنس:

رفرنس:

http://www.medicalnewstoday.com

 

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>