والدین کودک سرطانی

والدین کودک سرطانی

خداوند هیچ پدر و مادری را شاهد رنج کودکش نکند… آمین یا رب العالمین.

 

والدین کودک سرطانی

این مقاله تقدیم می شود به :

آنانی که با بیم و امید به فردا چشم دوخته اند… ذهن والدین کودک سرطانی مملو از عبارات ، سوالات و دغدغه های پیچیده است . نگارنده تلاش میکند با عبارات کوتاه به آرامش ذهنی و ثبات فکری والدین کودک سرطانی کمک نماید.

شما مقصر نیستید.

دانشمندان هنوز علت قطعی سرطان در کودکان را کشف نکرده اند. سرطان مانند فلج اطفال نیست که بدلیل سهل انگاری در واکسیناسیون ، حادث شود. حداقل تا زمان کشف علت سرطان در کودکان ، هیچ پدر و مادری مقصر نیست.

سرطان کودکتان کیفر گناهان شما نیست.

کودکان فارغ از مذهب ، آئین و اعتقادات والدین به سرطان مبتلا می شوند. بسیاری از پاکان (پیامبران و ائمه) دارای فرزندان بیمار بودند.

شاید این یک امتحان الهی باشد ، اما خداوند متعال هرگز تقاص گناهان شما را به فرزندتان نازل نمی کند.

پزشک خانواد تان مقصر نیست.

روند شروع سرطان گاهی تند و گاهی کند است. در بسیاری از مواقع  ، علایم اولیه سرطان مشابه سایر بیماریهاست. تب ، ضعف ، بیحالی ، برجستگی غدد لنفاوی و کمخونی علایم مشترک بسیاری از بیماریها هستند. پزشکان از الگوی استانداردی جهت تشخیص بیماری استفاده می کنند ، که گاهی زمان می برد.

او بیش از آنچه که تصور می کندی می داند.

درک کودک از سرطان بستگی به سنش دارد. کودکان ۳-۲ سال حتی اگر نتوانند سرطان را توصیف کنند ، با بستری های مکرر و تزریق داروها ، متوجه می شوند که بیماری شان جدی تر از یک سرماخوردگی است که همسالانشان مبتلا می شوند.

او از مخاطرات سرطان اطلاعی ندارد ، اما درد را می فهمد.

بی حالی ، بی اشتهایی ، ریزش مو و سایر عوارض جانبی درمان قابل پنهان کردن نیست.

در سنین بالاتر ، آنها قادرند از طریق اینترنت اطلاعات بیشتری بدست بیاورند.

در چنین حالتی پنهان کاری شما ، به اعتماد فی ما بین لطمه می زند. حتی ممکن است تصور کند : دوستش ندارید.

روانشناسان معتقدند: به جای مخفی کاری ، مطابق با سن کودک ، بیماری اش را شرح دهید. به او اطمینان دهید در کنارش هستید ، و پزشکان وضعیت سلامتی اش را به بهترین نحو تحت نظارت دارند.

به وی بگوئید : شجاع باشد.

سن ۰- ۵ سالگی

سن ۰- ۵ سالگی

اغلب توضیح زیادی احتیاج ندارد ، برایش جدا نشدن از والدین مهم تر است.

در کنارش باشید . او با شرایط بستری خودش را سازگار میکند.

دکتر بازی کودکان

از اسباب بازی های خودش در هنگام بستری در بیمارستان استفاده کنید تا شرایط منزل را تداعی کند.

مادری را می شناختم که حتی آباژور اتاق فرزندش را هنگام بستری با خودش می آورد.

ترس هایش از آمپول و کادر پزشکی را با بازی های مرتبط (دکتر بازی) تعدیل کنید.

سن ۱۰ - ۵ سالگی

سن ۱۰ - ۵ سالگی

درک صحیحی از سرطان ندارد ، اما می داند بیماری اش جدی است.

برایش توضیح دهید که گاهی درد دارد ، فرآیند درمان طولانی ست و اگر از هوش خوبی برخوردار است ، سرطان را برایش به زبان ساده ای توضیح دهید.

مثلا از عباراتی مانند: مهمان ناخوانده یا سلولهای بد برای توصیف سرطان استفاده کنید.

او به اطمینان بخشی شما و پزشکان نیاز دارد ، به او اطمینان دهید که بهبود خواهد یافت.

سن ۲۰-۱۰ سالگی

سن ۲۰-۱۰ سالگی

او سرطان را می شناسد.

اما ممکن است باورهایش از سرطان صحیح نباشد. مثلا : باور داشته باشد ، از این بیماری خواهد مرد.

به اطمینان بخشی پزشک معالج و شما در زمینه بهبودی نیاز دارد.

در بسیاری از مواقع او از والدینش منطقی تر با بیماری برخورد می کند.

با او صحبت کنید. اگر لازم داشت از مشاور روانشناسی کمک بگیرد. ترس ها و نگرانی هایش را با ارتباط صمیمانه کشف کنید.

راهکارهای مناسب را از طریق مطالعه و مشاوره کسب کنید.

برخی والدین برای حل مشکلات بیمار مانند بی اشتهایی و خستگی به زور متوسل می شوند ، کار درستی نیست…با مطالعه بخش مدیریت مشکلات بیمار سرطانی ، راهکارهای مختلف را بکار ببرید.

سایر اعضای خانواده باید بدانند.

در خانه ای که کودک سرطانی دارد  ، اعضای دیگری هم هستند ، خواهر ، برادر ، پدر بزرگ ، مادر بزرگ…

هر کسی با توجه به سطح درکش باید از شرایط آگاه باشد.

گاهی خواهر و برادر کودک سرطانی ، توجهات ناشی از سیر درمان ، غیبتهای والدین جهت مراقبت در بیمارستان و محدودیتهای تغذیه ای و بهداشتی را تبعیض تلقی می کنند.

نزاع های کودکانه ، به کودک سرطانی آسیب می زند. منطقی و ساده شرایطش را برای سایرین توصیف کنید.

شما به ریکاوری احتیاج دارید.

ریکاوری ، خودخواهی مذبوهانه نیست.برای اینکه بتوانید بهترین مراقبت را از کودک دلبندتان انجام دهید ، باید هر از گاهی به خودتان استراحت بدهید.

والدین کودک سرطانی

استراحت های کوتاه به جسم ، روح و ذهنتان قوای تازه می بخشد.

در مورد نوع ریکاوری به علایق خودتان رجوع کنید…کوه نوردی ….سینما … ورزش …خرید …فرقی نمیکند.

در روزهای خوب ، به چیزهای بد فکر نکنید.

در طول فرآیند درمان ، روزهایی خواهد بود که همه چیز مرتب و عالی است. فرزندتان مانند کودکان سالم فعالیت می کند و پزشک معالج از سیر درمان رضایت دارد… لذت ببرید…بی خود ذهنتان را در گیر پیش بینی های منفی نکنید…از چنین روزهایی نهایت لذت را ببرید.

والدین کودک سرطانی

خودتان را برای پاسخ به سوالات دشوار آماده کنید.

کودکان ۱۰_۶ ساله  سرطانی ،  سوالات تکان دهنده ای می پرسند.

خودتان را برای پاسخ مناسب آماده کنید. می توانید از یک روانشناس کمک بگیرید. سوالاتی از قبیل:

 

  •  آیا من می میرم؟
  •  من چه گناهی کرده ام که باید درد بکشم؟
  •  آیا راهی هست تا زودتر بمیرم؟
  •  چرا  کاری نمی کنی تا زودتر خوب بشم؟

 

شاید شما تجارب منحصر به فردی از برخورد با کودک سرطانی تان داشته باشید…با ما در میان بگذارید…

۴ دیدگاه

  1. سلام خسته نباشید چند وقتی بود که فرصت نداشتم به شما سر بزنم ازمطالبتون استفاده کردم این چند وقت درگیر بیماران تازه تشخیص وبیماران بدحال بودم که هم جسم وهم روحم رو در گیر خودش کرده بودم وامتحانات بچه ها و…..این مطالب رو در اختیار پرسنل بخش هم می ذارم یک تجربه داشتم یک پسر ۱۲ساله که اجازه نمی داد براش پورت بذارن. مادرش به دروغ به او گفت که می خوان لوزه ات رو عمل کنند اما پسر به من آروم گفت اگه برام دستگاه بذارن اصلا نمی ذارم از اون استفاده کنید .پس از به هوش آمدن وقتی فهمید بهش دروغ گفته اند اصلا نگذاشت از پورت استفاده کنند جالب است که او انتظار نداشت مادر وپدرش به او دروغ بگویند در حالیکه من برایش توضیح در حد سنش ئائه بودم با بچه ها باید رو راست بود وگرنه نتیجه عکس می دهد .ممنون

  2. به تازگی بچه همکارم به سرطان مبتلا شده ، آدرس سایت مفیدتون رو بهش میدم.لطفا در مورد سرطان ریه هم مطلب بذارین.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>