یوگا

من میمیرم … چون سرطان دارم!

این جمله نجواییست که همواره در گوش بیمار مبتلا به سرطان زمزمه می کند.

من به عنوان مدیر سایت ایران انکو ، روانشناسان ، اطرافیان ، فیلم ها و داستان ها و حتی پزشک معالج بیمار سرطان ، همه کسانی هستیم که هر روز با رفتار و برخوردمان با بیمار سرطانی به این جمله، مهر تایید می زنیم!

او حق دارد اینگونه تصور کند:

بیمار سرطانی می میرد.

اما در حقیقت این جمله بسیار غیر واقعی ،سطحی و نادرست است. چرا؟ عرض میکنم…

اول اینکه طی بیست سال گذشته (یعنی دقیقاً مدتی که بنده به عنوان پرستار سرطان با بیماران سرطانی سروکار دارم) داروهای شیمی درمانی پیشرفت شگرفی داشته اند. سال ۱۳۷۵ تنها ۸۰ دارو آنهم از طبقه داروهای شیمی درمانی در درمان سرطان بکار میرفت. اما امروزه تعداد داروهای اضافه شده به فهرست ایمنی درمانی آنقدر زیاد است که فرصت نمی کنم اطلاعات مربوط به هر دارو را در سایت بگذارم .

دوم اینکه طی بیست سال گذشته کنترل عوارض مهمی چون خونریزی و عفونت به شکل بسیار حرفه ای و پیشرفته کنترل می شود. اگر بخواهم توضیحی به این بخش اضافه کنم باید بگویم که این دو عاضه پیش از این دو عامل مهم مرگ و میر در بیماران سرطانی محسوب می شد. یعنی در گذشته بیمار سرطانی ممکن بود از سرطان جانش را از دست ندهد اما در اثر خونریزی و عفونت احتمال مرگ بالا می رفت.

اینکه ما امروزه با چند روز بستری بیمار در بیمارستان و  رعایت اصول مراقبتی استاندارد قادریم خونریزی و عفونت را به راحتی مرتفع کنیم ، از افتخارات پزشکی نوین محسوب می شود.

سومین دلیل اینکه سرطان مانند گذشته کشنده و مرگبار نیست اینست که امروزه با روشهای پیشرفته تشخیصی و افزایش سطح آگاهی عموم افراد جامعه ، بسیاری از سرطانها در مراحل اولیه تشخیص داده می شوند.

چهارمین دلیل مربوط به دسته خاصی از سرطانهاست که به سرطانهای توده جامد معروفند. اغلب این سرطانها به کمک جراحی درمان می شوند. فارغ از پنجه های طلایی جراحان ایرانی ، پیشرفت در روشها و ابزارهای جراحی واقعا حیرت آور است.

خب …بپردازیم به نتیجه گیری :

۱- اگر در گذشته نوه خاله مادرتان بر اثر سرطان فوت کرده ، به هیچ عنوان شرایط خودتان را با وی مقایسه نکنید ، چون واقعا شرایط قبل تا کنون بسیار تغییر کرده است. حتی به جرات می توانم بگویم شرایط سال گذشته در درمان سرطان با شرایط کنونی فرق کرده است.

۲- مرگ حق همه ماست …کسی در این دنیا از مرگ رهایی نخواهد یافت …اما احتمال اینکه شما بر اثر سیل ، زلزله ، حادثه اتوموبیل جان خودتان را از دست بدهید بیشتر از احتمال مرگ در اثر سرطان است.

پی نوشت: راستش را بخواهید در این سالهای کار با بیماران سرطان از دو چیز بسیار تعجب کرده ام:

  1. برخی بیمارانم مبتلا به سرطانهای بسیار کشنده و جدی بود ه اند که انتظار نداشتم بهبود پیدا کنند ، اما به حمد الله بهبود یافتند.
  2. برخی بیمارانم به سرطان های قابل علاجی مبتلا بودند و امبد به بهبودی در آنها بالا بود اما در اثر حوادثی دیگر (مانند آتش سوزی و تصادفات) جان خود را از دست دادند.

انشاء الله همه تان به زودی شهد شیرین بهبودی را نوش کنید.

 

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>