جراحی
جراحی

جراحی در سرطان

جراحی قدیمی ترین روش درمان سرطان است.

همچنین یکی از روشهای تشخیص و بررسی میزان پیشرفت سرطان محسوب می شود. با پیشرفت روز افزون روشهای جراحی ، امروزه این روش یکی از بهترین گزینه های درمان سرطان محسوب می شود.

وقتی یک جراح بخشی از بدن بیماری را با تیغ باز می کند ، تا به اندامی دسترسی داشته باشد ، به این روش جراحی تهاجمی می گویند. امروزه به کمک تجهیزات پیشرفته ، جراح با حداقل برش این کار را انجام می دهد. اگر میزان انتشار و پخش تومور وسیع نباشد ، در بسیاری از مواقع جراحی جهت درمان کفایت می کند. بیشتر بیماران سرطانی حداقل یکبار جراحی را تجربه کرده اند.

هدف از جراحی در بیمار سرطانی:

جراحی به چند منظور انجام می شود. که در زیر فهرست می شود:

جراحی پیشگیرانه (پروفیلاکتیک)

   نوعی جراحی است که در آن بافتی از بدن که احتمال سرطانی شدنش وجود دارد برداشته می شود ، ولو اینکه هیچ نشانه ای از سرطان نداشته باشد. مانند ، پلیپ های پیش سرطانی که از روده برداشته می شوند.

گاهی این نوع جراحی در برداشتن یک اندام در فردی که از نظر وراثتی احتمال مبتلا شدنش به سرطان وجود دارد , انجام می شود. مثلاً در خانمهایی که ژن های سرطان سینه (BRCA1 و BRCA2)  مثبت است و خطر ابتلا به سرطان سینه بالاست ، ممکن است ماستکتومی پیشگیرانه قرار انجام شود. یعنی سینه ها قبل از ابتلا برداشته می شود.

جراحی تشخیصی

این نوع جراحی به منظور برداشتن بخشی از یک توده مشکوک (بیوپسی)  انجام می شود. نمونه بدست آمده در بخش پاتولوژی بررسی می شود.

جراحی درجه یابی

این نوع جراحی انجام می شود تا شدت پیشرفت سرطان مشخص شود. معاینه بالینی ، آزمایشات و عکس برداری ها درجه بندی کلینیکی سرطان را تعیین می کنند. اما جراحی درجه یابی (که درجه یابی پاتولوژیک هم گفته می شود) به طور واقعی میزان پیشرفت سرطان را مشخص می کند.  مثلاً در یک توده شکمی جراح بعد از باز کردن شکم با چشم و شهودی به بررسی توده و حواشی آن می پردازد.

جراحی درمانی

این نوع جراحی به منظور برداشتن کامل یک توده انجام می شود. در چنین مواردی ، جراحی مهمترین درمان محسوب می شود. گاهی جهت تکمیل درمان و کسب نتیجه قطعی شیمی درمانی و اشعه درمانی هم ضمیمه درمان می شود.

جراحی کاهنده حجم

در این روش بخشی از تومور برداشته می شود. این نوع جراحی زمانی انجام می شود که به هر دلیلی امکان برداشتن کامل میسر نباشد . جراح بخشی از تومور را بر داشته ، بقیه  به کمک سایر روشها نابود می شود. غالباً این روش در تومورهای شکم (به دلیل وسعت درگیری) و تومورهای مغز (به دلیل نزدیکی به مراکز حیاتی) بکار می رود.

جراحی تسکینی

در سرطانهای پیشرفته کاربرد دارد. در این روش هدف کاهش اثرات تومور بر سایر اندامها است. مثلاً در تومورهای وسیع و بزرگ شکم ، ممکن است تومور به روده های فشار وارد کند و موجب انسداد شود , به کمک جراحی بخشی از تومور برداشته می شود تا فشار بر روی روده برداشته شود.

جراحی جانبی (حمایتی)

در بیماران سرطانی گاهی جهت سایر درمانها از جراحی کمک گرفته می شود . مثلاً برای اینکه شیمی درمانی از طریق وریدهای عمقی مرکزی صورت بگیرد ، ابزاری به نام پورت در قفسه سینه به وسیله جراحی جا گذاری می شود.

جراحی تکمیلی

گاهی حین جراحی وسیله خاصی در اندامی قرار داده می شود ، یا راهی به طور موقت برقرار می شود ، و بعد از بهبودی باری خارج کردن یا اصلاح آن لازم است جراحی مجدد انجام شود. مثلا در سرطان مثانه ممکن است در فاصله جراحی اول و پروتز گذاری لازم باشد میزنای به ناحیه شکم وصل شود ، که پس از بهبودی ، پروتز جاگذاری و مسیر اصلاح می شود.

جراحی بازتوانی

این روش جراحی تقریباً جدید است ، به کمک این روش توانایی اندام در گیر سرطان بهبود پیدا می کند.

در این نوع جراحی ، درمان سرطان به پایان رسیده است و بهبودی حاصل شده ، اما عملکرد اندام درگیر به وضعیت طبیعی باز نشگته است.

مثلا در سرطان پستان ، ممکن است عضلات کتف و دست راست ، قطع شده باشد ، و اکنون پس از خاتمه جراح بخواهد جهت بازگشت عملکرد حرکتی دستها ، مجدد عضلات را ترمیم نماید.

یا مثلاً در استئوسارکومای ساق پا ، بخشی از استخوان خارج شده باشد و اکنون جهت رفع لنگیدن ، نیاز به پروتز گذاری داشته باشد.

جراحی جهت بررسی میزان تاثیر درمان

گاهی بعد از خاتمه درمان جهت اطمینان از نابود شدن کامل تومور ، جراح با باز کردن ناحیه درگیر ، از نزدیک و مشاهده چشمی ، نتیجه درمان را مشاهده می کند.

مطالب بیشتر:

– درمان سرطان پستان

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>