تغییر حس چشایی
تغییر حس چشایی

تغییر حس چشایی

شیمی درمانی رشد پرزهای چشایی را کند و متوقف می کند. این مسئله موجب تغییر حس چشایی می شود.

نیمی از بیماران تحت شیمی درمانی این عارضه را تجربه می کنند. گاهی بیمار اظهار میکند که طعم غذا را احساس نمی کند ، یا طعمی متفاوت را حس می کند.

این عارضه خصوصاً در غذاهای تلخ ، شیرین و شور محسوس تر است. گاهی در تومورهای مغز , محل درک حس چشایی در مغز دچار آسیب می شود .

گاهی بیمار در دهان طعم فلز احساس می کند ، که با خوردن گوشت تشدید می شود.

تغییر حس چشایی موجب بی اشتهایی و کاهش وزن در بیمار می شود ، و به همین دلیل حائز اهمیت است.

خوشبختانه این عارضه دائمی نیست و دو تا سه هفته پس از پایان شیمی درمانی کاملاً بر طرف می شود.

علاوه بر شیمی درمانی ، اشعه درمانی سر و گردن هم می تواند تغییر حس چشایی ایجاد کند. طعم غذا وابسته به دو حس بویایی و چشایی است. در بسیاری از مواقع علاوه بر تغییر حس چشایی ، تغییر حس بویایی هم در تغییر طعم غذا ها موثر است.

جهت رفع عارضه تغییر حس چشایی چه اقدامی انجام دهم؟

تاکنون هیچ درمان پزشکی برای این عارضه شناخته نشده است اما با انجام برخی اقدامات می توان شدت عارضه را کاهش داد.

  • استفاده از غذاهایی با رایحه دلپذیر. برخی چاشنی های غیر محرک مانند : گلاب ، برگ گل محمدی ، آویشن ، کاکوتی ، زنجبیل در عین خشبویی ، غیر محرک هستند و بدون آسیب رساندن به مخاط دهان می توانند در کاهش عارضه تغییر حس چشایی موثر باشند.
  •  استفاده از گوشت سفید. معمولاً تحمل گوشت سفید (مرغ , ماهی , میگو) نسبت به گوشت قرمز راحت تر است . جهت تامین پروتئین مورد نیاز بدن می توانید از چوشت سفید استفاده نمائید.
  •  استفاده از غذاهای آبکی . برای تشخیص مزه , باید غذا به صورت محلول با گیرند های چشایی تماس پیدا کند. بدین جهت مزه غذاهای آبکی راحت تر تشخیص داده می شود.
  •  غذاهای سرد. مزه غذاها در حالت سرد بهتر از حالت گرم توسط حس چشایی قابل شناسایی است. البته در برخی داروهای شیمی درمانی این مسئله بر عکس است مانند : Oxaloplatin
  •  استفاده از آدامس و آبنبات ترش. آدامس های نعناعی , آبنبات های لیمو و پرتقال می توانند در کاهش طعم فلز ناشی از کاهش حس چشایی کمک کننده باشند.
  • اجتناب از وعده غذای اصلی. از دو ساعت قبل تا سه ساعت بعد از شیمی درمانی , از خوردن غذا با حجم زیاد خودداری کنید. همچنین در روزهایی که احساس تهوع و استفراغ دارید , از خوردن غذای مورد علاقه تان خودداری کنید.
  •  دهانشویه خانگی. شستشوی دهان با دهانشویه ملایم از خشکی پرزهای چشایی پیشگیری می کند و مانع از رشد باکتری ها در فضای دهان می شود. (نصف قاشق چایخوری نمک , نصف قاشق چایخوری جوش شیرین را در یک فنجان آب ولرم حل نموده قبل و بعد از غذا دهانشویه کنید).
  • بهداشت دهان و دندان. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان موجب رشد باکتریها و تغییر اسیدیته فضای دهان می شود که این مسئله بر روی حس چشایی تاثیر نامطبوع می گذارد.
  •  استفاده از قرص سولفات زینک. در برخی افراد استفاده از قرص های حاوی زینک (روی) در کاهش عارضه تغییر حس چشایی موثر است . البته این کار باید با اجازه و اطلاع پزشک معالج صورت پذیرد.
  •  ظروف آشپزخانه پلاستیکی و شیشه ای. استفاده از ظروف پلاستیکی و شیشه ای و عدم استفاده از ظروف فلزی می تواند از نظر روحی تاثیر مثبتی در بیمار ایجاد نماید و در کاهش طعم فلز موثر باشد.

 

۷ دیدگاه

  1. تجربۀ جالبی بود البته حالا که تموم شده میگم. عید بود و خانواده کنار هم دور سفره جمع شده بودیم. چند روز بود شیمی درمانی کرده بودم و خیلی انرژی نداشتم. خلاصه به هر چی لب میزدم تلخ بود! اول فکر کردم خیارشورهایی که تازه خریده ایم خراب شده بعد هم زیتونها ولی دیدم نه ماست و سالاد و بقیۀ غذاها هم تلخند. خدا را شکر که تموم شد. و دوباره مزۀ غذاها را با لذّت بیشتری می چشم. خدایا به خاطر همۀ نعمتهات از تو سپاسگزاری می کنم.

  2. البته یک تجربۀ دیگه این که میوه ها و نان و پنیر و گردو یا نان و ماست (نان سنّتی خشکه و خوشبو) را به خوردن غذاهای پخته بویژه آنهایی که دارای سبزیجات بودند و به نظرم بوی بد می دادند، ترجیح میدادم.

  3. یک بار هم یادمه با دوستام دور هم نشسته بودیم و آش می خوردیم. بقیه با خیال راحت آششون را می خوردند ولی من هر چی نمک میزدم به غذام باز هم احساس می کردم بی نمکه و تعجب بقیه را برانگیخته بودم.

    • علیرضا فرید خمامی

      امیدوارم تجربه شما برای سایرین مفید بوده باشه…در خاطره ای که تعریف کردین …یک نکته قابل عرض اینکه این احساس حس شوری …در مواردی که بیمار کورتون مصرف میکنه (پردنیزون و دگزامتازون) میتونه خطراتی هم داشته باشه …چون این گروه از بیماران باید در مصرف سدیم پرهیز کنند و غذاهای بی نمک بخورن…چون نمک موجب تجمع آب در بدنشون میشه.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>