بازسازی سپر دفاعی در بیمار سرطانی

همه ما دارای سپر دفاعی روحی خاصی هستیم که دوست دارد همواره شرایط موجود را حفظ و تداوم ببخشد.

اکثر ما ، هر گونه تغییری را هراس آور و وحشت آفرین می دانیم. اما شرایط زندگی هرگز همیشه بر یک منوال نخواهد گذشت.

ورود به دانشگاه ، ازدواج ، بچه دار شدن ، تغییر شغل ، روابط دوستانه ، حوادث طبیعی و … سرطان.

حوادث زندگی قادرند سپر دفاعی مان را از هم گسیخته سازند. انسانهای توانمند با هوشیاری متوجه این حالت در خود می شوند و از مکانیسم های تطابق و برنامه ریزی برای حفظ خود استفاده می نمایند.

اما چگونه در مقابل استرس قوی و هراس انگیز سرطان ، سپر دفعای خود را بازسازی نماییم؟

بهبود یافتگان از سرطان از چه ابزارهایی استفاده می کنند؟

مقاله حاضر به بررسی این موضوع می پردازد.

  1. از دست نرفته اید ، دست به دست شده اید.

تا دیروز حتی یک روز هم از استعلاجی استفاده نکرده اید. حالا مجبورید برای ویزیت پزشک ، تزریق داروهای شیمی درمانی و انجام آزمایشات تشخیصی از استعلاجی استفاده کنید.

بیمار سرطانی بخش زیادی از روزهای کاری هفته را (حداقل در ماه های اول درمان) درگیر موضوعات پیرامون بیماری اش است. لحظاتی احساس خواهد کرد دیگر برای همیشه از دست رفته است.

او مدتی از مسایل محل کار ، تحصیل یا خانواده دور می شود و احساس می کند تبدیل به یک فرد بی مصرف شده است!

اینطور نیست ، همانطوریکه شما از ترفیعات و حوادث سر کار دور شده اید ، همکارانتان هم از روش های نوین تشخیص و درمان و چک آپ دور شده اند ، شما در جبهه دیگری از مبارزه و تلاش قرار گرفته اید.

من از اصطلاح دست به دست شدن استفاده کردم. خودم از این انتخابم خیلی راضی ام. دارم تصور میکنم ما همواره بر بال فرشتگان خدا قدم بر میداریم و دستی همواره محافظ ما در برابر مشکلات است.

این دست گاهی ما را از بال فرشته ای به بال فرشته ای دیگر هدایت میکند ، در حالیکه همواره سایه مهر و محبتش بر سرمان قرار دارد.

شرایط جدید نیازمند تدابیر جدید است ، آنچه که اهمیت دارد اینست که در پایان شما با کوله باری از تجربه و قوی تر از سابق (قبل از سرطان) به زندگی ادامه خواهید داد.

پس اولین قدم در ترمیم سپر دفاعی تان ، نگاه درست و سازنده به بحران است.

۲٫ از سوال کردن نترسید.

شما حتی اگر یک پزشک باشید ، با تشخیص سرطان سوالات زیادی در ذهنتان شکل خواهد گرفت ، تا چه برسد به اینکه شغل و دانشی متفاوت از شاخه های پزشکی داشته باشد.

بنابراین از همین الان دفترچه کوچک و محکم تهیه کنید و تمام سوالاتتان را در آن یاد داشت نمایید.

بهتان حق میدهم ، گاهی جوابهایی که دریافت می کنید ، ناکافی و از سر بی حوصلگی است.

اما به خاطر داشته باشید برای غلبه بر سرطان ، باید تبدیل به دانشجوی سلامت خودتان بشوید.

جوابهای را مقایسه کنید ، از کتب مختلف مطالب مفید را یاداشت برداری کنید ، در نهایت با معدل بالایی از درس سلامت نمره بهبودی دریافت کنید.

به تجربه در یافتم : بیمارانی که بیشتر سوال می کنند ، با توانمندی بیشتری بر سرطان غلبه می نمایند.

۳٫ همه در شرایط مشابه هستیم ، اما واکنشهایمان متفاوت است.

سختی ها و شداید زندگی همانند آسایشها و راحتی ها همواره در حال باریدن هستند. همچون باران .

برخی خیس می شو یم و  به خیسی لعنت می فرستیم. برخی بی پروا در باران قدم می زنیم. و برخی در شرایطی که تندی باران افزایش یافت چترهایمان را باز می کنیم.

من خالصانه عرض کنیم: همه این واکنش ها کاملا طبیعی هستند.

اگر سرطان را هم یکی از این بارانهای سهمگین بدانیم ، هر کدام از این واکنش ها کاملا طبیعی است.

شما حق دارید در لحظاتی احساس خستگی و نا امیدی کنید. یا به زمین و زمان بد و بیراه بگویید.

بیاد آن صحنه بیاد ماندنی فیلم از کرخه تا راین می افتم … وقتی قهرمان داستان در مقابل رودخانه راین می ایستند و فریاد می کشد…چراااااا.

این واکنش کاملا طبیعی است … حق با شماست …اما …ماندن در این حالت و رفتن در حالت منفعل حتی اگر حق باشماست ، به نفعتان نیست.

پس ،فریادتان را که کشیدید ، نصف  روزی را با خودتان خلوت کنید ، تمام داشته های روحیتان را جمع کنید و برای از پا درآوردن سرطان برنامه ریزی کنید.

این خلوت کردن های روزانه را بسیار توصیه می کنم. امروزی ها بهش میگن مراقبه …

۴٫ شرایط جدید برنامه جدید احتیاج دارد.

چی تصور کردید ؟ انتظار دارید همانند گذشته بتوانید به ورزش کونگ فو بپردازید؟ یا در مسابقات باشگاهی والیبال مدرسه بهترین اسپک ها را بزنید ؟

مطمئنم دوباره به توانمندی های سابق خود باز خواهید گشت …اما

اکنون در حال مبارزه با بیماری هستید ، تغییر الگوی زندگی را بپذیرید … این شرایط جدید نیاز به برنامه ریزی جدید دارد.

شاید مجبور باشید به جای سه بار در هفته شنا ، سه بار پیاده روی در پارک را انتخاب کنید.

شاید مجبور باشید به جای کار تمام وقت ، کار نیمه وقت را تجربه کنید.

هر چه که هست …به شما قول میدهم موقت است. بعدها یاد آوری این دوران ، همانند همانند همه صحنه های جدی و دشوار زندگی برایتان غرور آفرین خواهد بود. پس آنرا با افکار منفیبرای خود تلخ نکنید.

آینده را کسانی می سازند که با شهامت ، تدبیر و مثبت اندیشی قدم بر می دارند.

آینده شما در دست شماست …چگونه آنرا رقم خواهید زد؟

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

>